|
وقتی برای اولین بار از نزدیک او را دیدم و چند جمله با او حرف زدم٬ فهمیدم با انسان عجیبی روبرو هستم. نمونه این آدمها را پیشترها زیاد دیده بودم اما اخیرا خیلی کمتر! در حد تک و توک! چیزهایی در باره اش می دانستم و خیلی چیزها را می خواستم بدانم. قبلا جند بار با او از طریق پست الکترونیک مکاتبه کرده بودم. می دانستم انسان بی ادعا و متواضعی است اما آن روی سکه بی ادعایی و تواضعش را ندیده بودم.
 همیشه همینطور است. وقتی ادعایی نداشته باشی بدون آنکه خودت بخواهی باید مدعی چیزهایی شوی که بی سابقه است. وقتی هم تواضع داشته باشی تو را بزرگ می کنند و می شوی مرد بزرگ. به کروات و کلاه و کت و شلوار و کاپشن! و مدرک تحصیلی و خانه و ماشین و مال ومنال هم نیست٬ خیلی ها اینطور چیزها را دارند ولی شاید خیلی کوچک باشند! به هر حال در کشاکش دهر گاهی بعضی آدمها اینطور پرورش پیدا می کنند. پروردگار هم خودش بهتر می داند که چه می کند. حالا که حرف به اینجا کشید٬ بگذار بگویم: یاد همه مردان بی ادعا به خیر!
همه شواهد و قرائن حکایت از این دارد که یک ناشدنی در حال شدن است. آن هم بدست یک ایرانی مسلمان که سالها است از منطقه ای در شمال ایران بارسفر بسته و آمده است درگوشه ای دور دست٬ شهری در قلب اروپا! یعنی وین. اینکه در این سالها چه گذشته است خود داستان مفصلی است که اگر من جای او بودم ته به خاطر خودم که به خاطر دفاع از علم و عقل و معرفت از کنار آن به سادگی نمی گذشتم! همه را می نوشتم تا کسی فکر نکند اینها ادعای یک شبه است. مگر این چیز کمی است که بسیاری از بیماریهای صعب العلاج با روشی که به دست او کشف یا ابداع شده است٬ بهبود می یاید! بعضی از موارد اصلا باورکردنی نیست. چیزی است شبیه به معجزه اما نه خود معجزه! نمی دانم این قدرت را به علم نسبت دهم یا به عالم. شاید منشاء این قدرت علم باشد اما منشاء این علم چیست؟ تلاش و جدیت و تجربه و خلاقیت و ... ؟ نمی دانم! با اینکه دز این موارد فلسفه راه به جایی نمی برد اما حتما باید با یک فیلسوف مشورت کنم تا مطمئن شوم و احتمالا باید آخرش بروم سراغ یک عارف!
من اصلا قصد بزرگ نمایی آنچه در حال وقوع است یا فردی که این کارها را کرده است را ندارم٬ نیازی هم به این کار نیست اما به عنوان یک بیمارسرطانی نمی توانم از کنار آنچه که با چشمان خود دیده ام به راحتی بگذرم. برای اینکه خیالتان را راحت کنم حتی ملاک من بهبودی یا عدم بهبودی خودم هم نیست. من هیچگاه انتظار ندارم همه کسانی که به این مرکز مراجعه می کنند کاملا درمان شوند اما انتظاری که داشته ام برآورده شده است. مرد بزرگی پیدا شده است که با شکستن چارچوبهای سخت علم پزشکی کلاسیک٬ راه جدیدی را پیش پای این بیماران مظلوم گذاشته است. راهی که هم از جهت مبانی نظری و علمی و هم بر اساس تجربه عملی راه روشن و امیدوار کننده ای در انتهای نا امیدی ها است.
مردان بزرگ به خاطر کارهای بزرگشان از یک طرف همیشه مورد مخالفت ها و حتی اتهامات بزرگ و از طرفی در معرض انتظارات و توقعات بزرگی قرار داشته اند. درخشش برق شمشیر دو لبه افراط و تفریط در آسمان بزرگان چیز تازه ای نیست. این مرد بزرگ و کار بزرگش هم از این رسم زمانه مستثنی نیست و تا آنجا که من دیده ام اظهار نظرهای متناقضی در مورد ایشان شده است اما آنچه از نزدیک قابل مشاهده است چیزی جز تلاشی خستگی ناپذیر و خردمندانه و انسانی در جهت حل یکی از مشکلات انسانها یعنی بیماری های صعب العلاج نیست که به لطف خدا تا اندازه زیادی به نتیجه رسیده است. هرچند قضاوت در مورد قطعیت درمان سرطان با این روش هنوز اندکی زود است اما بر اساس آنچه من مشاهده کردم این جمله را به خاطر بسپارید:
"در آینده ای نه چندان دور خبر موفقیت درمان انواع و اقسام سرطان توسط یک ایرانی مسلمان به نام آقای علی عالیشاهی در مرکز بالانس سلولی در کشور اتریش٬ در دنیای سرطانی ها و خانواده هایشان غوغایی به پا خواهد کرد! "
تفأل روز 27 آذر به دیوان خواجه حافظ(ره):
دیگر ز شاخ سرو سهی بلبل صبور گلبانگ زد که چشم بد از روی گل به دور
ای گل به شکرآنکه تویی پادشاه حسن با بلبلان بی دل شیدا مکن غرور
..................
حافظ شکایت از غم هجران چه می کنی
در هجر وصل باشد و در ظلمت است نور
... ادامه دارد
نگارش: چمعه 18 دی ماه 1388 - تهران
بر اساس یادداشتهای آذر ماه - وین
|
